میپذیرم
میپذیرم که میان دو سنگ بنشینم
و با ساقه باریک زنبقی
نفس بکشم
محمود شجاعی
شعر ، برداشتهایی از زندگی نیست ، بلکه یکسره خود ِ زندگی ست ؛ رویاییست که در عالم بیداری میگذرد
به کلامی که مرا میخوانی
میپذیرم میپذیرم که میان دو سنگ بنشینم و با ساقه باریک زنبقی نفس بکشم |
|
