چشمهایم را میبندم
و دهانم را از رویا پُر میکنم
به پشت خوابیدهام
و قلبم
سرم را تکان میدهد
نگاه کن
این شاخه درست دیوانگیهای مرا دارد
رضا بروسان
شعر ، برداشتهایی از زندگی نیست ، بلکه یکسره خود ِ زندگی ست ؛ رویاییست که در عالم بیداری میگذرد
|
|
|
شعر ، برداشتهایی از زندگی نیست ، بلکه یکسره خود ِ زندگی ست ؛ رویاییست که در عالم بیداری میگذرد
|
