كه ريشههايشان فرو رفته است
در كف دست من
در استخوان كتف تو
در جمجمهى شكستهى من
و اين خاطرات من و توست
كه توت مىشود يک روز
انار مىشود گاهى
كه ديروز انگور شده بود
كه فردا زيتون و تلخ
بيژن نجدى
شعر ، برداشتهایی از زندگی نیست ، بلکه یکسره خود ِ زندگی ست ؛ رویاییست که در عالم بیداری میگذرد
عاشقان گياهانند
كه ريشههايشان فرو رفته است در كف دست من در استخوان كتف تو در جمجمهى شكستهى من و اين خاطرات من و توست كه توت مىشود يک روز انار مىشود گاهى كه ديروز انگور شده بود كه فردا زيتون و تلخ |
|
