من همین فردا
به رفیقانم که همه از عریانی می‌گریند
خواهم گفت :
- گریه کار  ِ ابر است
من و تو با انگشتی چون شمشیر
من و تو با حرفی چون باروت
به عریانی پایان بخشیم
و بگوییم به دنیا ، به فریاد ِ بلند
عاقبت دیدید ما ، ما صاحب ِ خورشید شدیم
و در این هنگام است
و در این هنگام است
که همان بوسه‌ی تو خواهم بود
کَز سر مهر به خورشید دهی
و منم شاد از این پیروزی
به " حمیده " روسری خواهم داد 
تا که از باد ِ جدایی نَهَراسد
و نگوید چه هوای سردی است
حیف شد مویم کوتاه کردم

شب که می‌آید و می کوبد پشت ِ در را
به خودم می‌گویم 
اگر از خواب شب ِ یلدا ما برخیزیم 
اگر از خواب بلند یلدا ، برخیزیم 
ما همین فردا
کاری خواهیم کرد
کاری کارستان

خسرو گلسرخی