شعر ، برداشت‌هایی از زندگی نیست ، بلکه یکسره خود  ِ زندگی ست ؛ رویایی‌ست که در عالم بیداری می‌گذرد  
چقدر بودن ِ بی این قرن ، خوشبختی‌ست
چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۵ ساعت ۶:۳۶ ب.ظ | نوشته ‌شده به دست امیرعلی یاسمــی | ( )
چقدر بودن ِ بی این قرن ، خوشبختی‌ست

از کوله پشتی ِ مادرانه می‌افتد

گریه کودکانه روی گل

از رادیو

گفت و گوی عزای هفت روزه می‌آید

چقدر داشتن طناب و رخت چرک خوشبختی‌ست

چقدر ندانستن اخبار خلیج فارس

ندانستن بهای طلا

روزی که تو می‌میری

خوشبختی‌ست

از کدام گوش تو خون می‌چکد روی زمین

که من حرف بزنم با گوش دیگرت

که من با گوش دیگر تو حرف بزنم ؟

 

 

 

 


بیژن نجدی

 
دیگر موارد
Telegram